2011----> οσο πιο πολυ μαλακας τοσο πιο ανγνωρισμενος.

Τελικα?

Η ζωη αλλαζει με γρηγορους ρυθμους, σε κλασματα δευτερολεπτου θα ελεγα...

Ποτε ησουν  5 χρονων? Ποτε εγινες 30?

και παει μεχρι που χανεις σε καποια φαση το μετρημα γιατι δεν εχει αξια....

Ενας κοσμος τεχνολογικος πια, των ραγδαιων εξελιξεων και πειραματων στις ζωες μας, κλασσικα...

δεν θα αναφερθω σε βαθος σε αυτο τον τομεα γιατι σε πολλα αρθα εχουν γραφτει παρα πολλες φορες με διαφορετικο χαρακτηρα...

Αν καθημερινα παρακολουθησεις τους ανθρωπους πολλα θα παρατηρησεις αλλα το βασικο σου συμπερασμα? 

Οσο πιο μαλακας εισαι τοσο πιο αναγνωρισμενος...οσο πιο πολυ μαλακια πουλησω κερδιζω τελικα?

Τι να πιστεψω σε ενα κοσμο πια ψευτικο και χαμενο, θα θελα να πιστευω απλα πως καποτε θα αλλαξει...Παιδεια που χαθηκε δια μεσου των αιωνων και μετα αναρωτιομαστε γιατι χαθηκαν τα ιδανικα και οι αξιες, αφου κοιμομαστε ορθιοι...

Ειμαστε ολοι συνεργοι σε αυτη την διεφθαρμενη κοινωνια, οσο περνανε τα χρονια ο εγωισμος μεγαλωνει...

Δεν γουσταρω να πηγαινω οπου οι πολλοι,

Δεν γουσταρω να μου λενε τι να κανω,

Δεν γουσταρω να μου λενε τι να μαι,

Δεν γουσταρω να με κρινεις με βαση ενα μαλακα,

Δεν γουσταρω αυτην την ιδιοτροπια

δεν γουσταρω αυτη την κοινωνια και τις πλεον σταθερες της.

γενικα δεν γουσταρω το παρων.

αισθανθειτε...

ο φοβος να εκφραστω με κανε ανωμαλο της εποχης.

Βρισκομαστε στο 2011 μια χρονια γεματη απο αποριες και ανησυχιες, οι ανθρωποι εχουν χασει την ουσια της ζωης.

Σκεφτηκες ποτε αν εισαι αυτο που θα θελες να εισαι? Σκεφτηκες ποτε αν δειχνεις αυτο που εισαι? Σκεφτηκες ποτε οτι κανεις αυτο που ο κοσμος θελει να δει?σκεφτηκες ποτε? το χεις κανει??

Που καταληγουμε?Οχι δεν ειμαστε ντροπαλοι ειμαστε δουλοι της κοινωνιας και της μαζοποιησης, απλα πουλαμε οτι θελουν, δινουμε τα λιγα μονο απο φοβο...και ναι εισαι ακομα ενας μικρος σου φοβος που προσπαθει να βγει απο αυτο το λαβυρινθο οπως κι ο Θησεας...

μπορει να μην μοιαζεις μ αυτο μπορει ομως και στο ελαχιστο να πιανεις τα ορια...

ειναι ανωμαλο να μαι αυτο που θελουν.

Θελω να σταματησω εδω ,με πληγωνει να γραψω την αληθεια γιατι κι εγω ανηκω στο συνολο ΑΝΘΡΩΠΟΙ.!

χειμωνας...και πισω!!

Ολα ψευτικα χαμενα,

στου Χειμωνα τον αερα

τα φερνει παλι, ξανα

το ονειρο της εποχης.

ολα μικρα κρυμμενα,

σε ενα κουτι αραγμενα,

λες κι ειναι της γης 

φτιαγμενα ενα ενα...

Πεφτουν χαμω 

πεφτουν σταλες,

πεφτουν ονειρα,

σαν να ναι ευχες...

μα μη μου λες,

μα μη μου λες,

τι αλλο πια να κανω

γιατι εγω εδω θα μενω.

Ειναι παλι κρυο,

κι εχω μοιραστει στα δυο,

μα η ψυχη μου παλι εδω

να χει ξεχαστει...