"Dance Me To The End of Love" Leonard Cohen

GLASGOW!!!!Εδώ που βρίσκομαι!!

Μερικές δικές μου φωτογραφίες θα σας βάλουν στο κλίμα της πόλης...

πρεπεί να ταν τέλος Σεμπτέβρη καθώς γυρνούσα πάλι πίσω Γλασκώβη!!

Βρισκόμουν σε ένα ταξί...

Έβρεχε...

Πήρα το κινήτο...

και τσακ εβγαλά την βροχή....

Λατρεύω τα φώτα της πόλης!!

Αχ!!!!!!Χριστούγεννα!!!!!Ανυπομονώ!!!

Χθες εκλεισα 21!!!!!!!!!χμμ!!!!!!!!!!!

21!!!!!

Μου φαινέται δύσκολο να καταλαβώ την διαφορά αλλα σημασία έχει πως μεγάλωσα!!

Βέβαια δεν χαίρομαι...είχα τα πιο απαίσια γενέθλια αλλα ελπίζω σε αλλα καλύτερα!!

Εξω βρέχει....η ψυχή μου ονειροπολεί...

ευχομαί να περνούσε απαρατήρητη η μέρα των γενεθλίων μου...χωρις ευχες

Ευχή μου να μην ξαναέρθουν ποτέ τα γενέθλια μου...

ευχαριστώ αδερφούλα για το δώρο σου!!!

ΜΟΝΗ ΜΟΥ-ΤΑΝΙΑ ΤΣΑΝΑΚΛΙΔΟΥ [new]

Μόνη μου θα μείνω
τόσα χρόνια τώρα πιά το έχω μάθει
τόπος κανείς δεν με χωρά.
Μόνη μου θα σβήνω
και το κέφι όλων γύρω θα ανάβει
ώσπου να πάρω εγώ φωτιά

μαμά γερνάω μαμά μανούλα μαμά μ'ακούς...

Μεγαλώνω και τρέμω στην ιδέα της μοναξίας

τρέμω πως τελικά εχείς δίκαιο

μαμά πονάω μαμά, μαμά μανόυλα

εγώ πότε θα γίνω μανούλα πότε....

μαμά γιατί να μεγαλώνω

μαμά γιατι να φοβάμαι

μαμά γιατι να πονάει τόσο η ζωή

μαμά γιατι δεν μου τα μάθες

μαμά γιατι?

μαμά μαμά πρόσεχε το μπαμπά...

μαμά πρόσεχε τα μικρά

μαμά σας αγαπώ...!!

Μαμά γερνάω μαμά,,και τρέμω να'μαι αυτό που χρόνια ανησυχείς ΩΡΑΙΑ,ΝΕΑ και ΑΤΥΧΗΣ...

A Bitter Song by Butterfly Boucher

‘’It found me to hold me, but I don't like it at all.

Won't feed it, won't grow it, it's folded in my stomach.’’

Μια φορά θυμάμαι-ΑΡΛΕΤΑ

μια φορα θυμαμαι μαγαπουσες...μια φορα θυμαμαι μου μιλουσες..τωρα σιωπή...:(((

L'AME IMMORTELLE - Fallen Angel

"As soon as you could fly again

Into the open sky

You left me without any reason

Back on this world to die"

ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΕ ΣΦΙΞΕΙΣ ΞΑΝΑ ΣΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΣΕ ΝΙΩΣΩ...

ΠΟΝΟΣ

ΠΟΝΟΣ

ΠΟΝΟΣ

ΠΟΝΟΣ

ΠΟΝΟΣ

ΠΑΝΤΟΥ...

Aχ!!

ένα μονάχα σου φιλί να'χα πάλι

κι ας πεθαίνα εκεινη την στιγμή

-------------------------------------

κι όπως...

κοίμασαι έρχομαι

και σε προσέχω!!

σ'αγκαλίαζω

ραγίζω,τρομάζω

ουρλίαζω απο φόβο

πάλι ονειρεύομαι...

καθόλου,,,δεν μ άγαπησες

πονός...

πίκρα,

δάκρυ

με μίσω...

έχασα τον ευατό μου

έχασα τα πάντα

κι εσύ τίποτα

ουτε που νοιάζεσαι

και τοτε σπαράζω

τα δάκρυα βροχή...

πονάω...

πολύ

Μου χες πεί εγώ σ'αγαπάω πιο πολύ

κι αν μ'αφήσεις θα πάθω κατάθλιψη,,θυμάσε...θυμάσε

τελίκα εγώ είμαι αυτή που υποφέρει...

γιατι απλά έχω μάθει να αγαπάω αληθινά!

Σε ένα φάρο στην ακρογιαλία

με έπιασες στα στιβαρά σου μπράτσα

μην σου πάθω τιποτα

και με έσφιξες στην αγκαλία σου

με ζέστανες και γλυκά με φίλησες

πρωτάκι εγώ εμεινά και σε χαζεύα...

Εφερά το πόδι μου μπροστά

οπώς στα παραμύθια χωρίς λόγο

το πρόσεξες και γέλασες,,

μείναμε αγκαλιά για ώρα

ήθελα να σε νιώθω κοντά μου

το ίδιο και εσυ αλλα με παράσυρες σε ενα ψέμα

δάκρυα,,,

πόνος...

αυπνία...

για σενα...συγνωμη...

Κι οπώς η νυχτα φεύγει και σιγά, σιγά

το φώς του πρωινού ξεπροβάλει

στο μουσκεμένο προσωπο απ'τα δάκρυα

ακούγεται ο ήχος της καρδιάς σου

να με μισεί ξανα για αλλή μια φορά...

Συγνώμη που ποτέ δεν με κατάλαβες

που σε πήρα τηλέφωνο χωρίς καθόλου

να νοιάζομαι για το εγώ μου

και πόσες φόρες σε παρακάλεσα...

Συγνώμη μα φεύγω δεν αντέχω.

Τελευταία έχω χάσει τα πάντα

Δεν ξέρω γιατι συνεχίζω

δεν έχει νόημα η ζωή

ψάχνω το τρένο, να χαθώ

μα ηχώ απο την λογική με σώζει...

Σ'αγαπώ!!

Απόψε πίνω και χάνομαι

μωρό μου πλέον δεν αισθάνομαι

καπνίζω την δικη σου την φυγή

και ξενυχτάω από επιλογή...

Στον ευατό μου κλείνομαι

κι η δικη μου φυλακή δεν συγκρίνεται

μπλοκάρω πόρτες χάνω κλειδιά

κι ακούω μοναχα την σιωπη...

Ταξιδευτής της μουσικής

βυθίζομαι στις δικες σου διαδρομές

με ένα απόηχο δεν θέλω πια να ζω

Σε ένα τρένο προχωράω

Η φωνή μου τρέμει :Ας είναι καλά οι γραμμές...

κι όλο σπορπιζομαι και κλαίω

γιατί ακόμα σε θέλω εδώ

να σου φωνάξω Σ'αγαπώ!!

Παλι...

Βγήκε απόψε η σελήνη

μες το μυαλό μου η δικη σου μνήμη

το κύμα σπάει στους βράχους

και του κορμιού σου δίνει μορφή

έλα ξανά την νύχτα αυτή

Φίλησε με τρυφερά κράτησε με σφικτά.

Δυο χείλια γεμάτα πάθος

έλα και γίνε δικό μου λάθος

στης καρδιας μου τα λιμάνια

αφήσου για ακόμα μια φορα να ζω μαζί σου

Δώς'μου μια αγκαλιά δυο ματια φλογερα

στην γη του παραδείσου σου θαρρώ

πως είμαι ακόμα δικη σου

Βάλε με απόψε μέσα σου

για ακόμα μια φορα να ζήσω...

ΠΟΝΑΩΩΩΩΩΩΩΩ....

καποτε...κι εγω δεν εχω μια καρτα σου τιποτα :((((((((((!!!ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΚΛΑΙΕΙ Η ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ...

κλαιω...

Άλλη μια νύχτα γεμάτη θάλασσες και δάκρυα
ματώνει η καρδια μου και γίνεται κομμάτια
η σκέψη μου βυθίζεται σε ένα σορό από συντρίμμια
και η βροχή μου λέει στην αγκαλιά μου έλα 


Γλύτωσε με μπροστά σου γονατίζω σε παρακαλώ 
θάλασσα πάρε με κοντά σου να γαληνέψω ένα πρωί
στο μαύρο βαρέθηκα να ζω θέλω να βρω δικό μου χρώμα
Κι αν η ζωή είναι ακριβή βοηθα με να την κερδίσω  


Δυο ματάκια κατακόκκινα κάτι μου καίει τα σωθικά μου
κι είναι η καρδια μου που ναι γεμάτη μώλωπες,,επιδέσμους 
κι είναι η ψυχή μου χιλιάδες δυο ιστορίες φορτωμένη 
Ας πάψω να σκέφτομαι ας πάψει να χτυπα η καρδια μου...


Ας με πάρει κοντά του ο Θεός κι ας είναι αμαρτία...

τιποτα...

μπροστά σε μια άψυχη οθόνη σε ένα άψυχο κουτί γράφω τις σκέψεις μου...

έχει πάει ήδη σχεδόν 4 το πρωί δεν ξέρω πλέον δεν έχω ύπνο μου φαίνεται δύσκολη αυτή η λέξη ΝΑ ΚΟΙΜΗΘΩ καθόμουν και κοίταζα το ταβάνι για ώρα ίσως έτσι ξεχαστώ...τίποτα όλα τα ίδια...μοναξιά...και στο μυαλό μου αντηχούν οι στίχοι...γερνάω μαμά και τρέμω νά'μάι αυτό.. που χρονια ανησυχείς.. ωραία, νέα, κι ατυχης...

Και μου δώσες ψυχή και πλάγιασα στην αγκαλιά σου

μου χάρισες ζωή μα αυτή ήταν απλά αυταπάτη

της θάλασσας ένα καράβι χωρίς πανιά χωρίς κατάρτι

αλάτι που καίει τα μαγουλα τα ματια μου θλιμμένα...

ΘΕΛΩ ΒΡΟΧΗ!!!!!!!!!!

..............................σε νύχτες αϋπνίας...

τίποτα δεν είναι όπως παλιά...

Δεν ξέρω νιώθω πως τίποτα πλέον δεν με γεμίζει έχω το απόλυτο κενό και ωρύομαι σε ένα γκρεμό μεταξύ της κατάθλιψης και της μελαγχολίας...Κι έρχονται στιγμές που λέω να τα παρατήσω όλα και να φύγω μα πάλι κάτι μου λέει γέλα μην πέσεις προχώρησε τρέξε...

Νιώθω πως έχω κουραστεί έχω βαρεθεί να περιμένω να αγωνιώ να σκέφτομαι...να ονειρεύομαι.Φοβάμαι να σκεφτώ..φοβάμαι πως η ζωή τα έχει με άλλον και το σύμπαν πάντα συνωμοτεί εναντίον μου...

Μα πάλι αν έχω κουραστεί τώρα μετά τι??Τρομάζω...θέλω να πάψω να σκέφτομαι...STOP...

Και πάλι κλείνομαι στον ευατό μου υψώνω τοίχους γιατί κουράστηκα να μου ματώνουν τα όνειρα μου...

δεν αφήνω κανένα να μπει και να βγει αυτό είναι δεδομένο...

σκέψη μου

που 'σαι

της καρδιας

η πιο βαθιά πληγή

σταματα φύγε

δεν σε θέλω

αγωνιώ

περιμένω πέφτω...

συντρίβομαι...

μα αν αγωνιστώ ίσως να κερδίσω τον αγώνα ζωή... στο πρώτο διάδρομο βρίσκεται η αγάπη μετά ακολουθούν οι υπόλοιποι...και τέλος ο πόνος...κι η μοναξιά....

θλιβερά μου αισθήματα...αστέ με ήσυχη...

Γιατί οι άνθρωποι νιώθουν απογοήτευση...

Το χω πει χιλιάδες φορες αλλα θα το πω ακόμα μια...Έχετε παρατηρήσει τους ανθρώπους ποτε??αν όχι προσέξτε τους την επομενη φορα που θα βγείτε έξω...Οι άνθρωποι σήμερα έχουν καταλήξει να μην ζουν, αλλα η ίδια η ζωή να τους ζει...ΟΛΑ ΓΙΑ ΤΟ ΧΡΗΜΑ...που τι κι αυτό δημιούργημα του ανθρώπου είναι κι απ'όλα ίσως το χειρότερο...

Με στεναχωρεί το γεγονός να βλέπω ανθρώπους δυστυχισμένους...ανθρώπους να ζητιανεύουν,,να πεινούν,,να πονούν,,με ΣΤΕΝΑΧΩΡΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΠΟΥ ΖΩ,,,δακρύζω που το λέω,,με πιάνει το παράπονο,,,γιατί κι εγώ δεν κάνω κάτι,,γι αυτούς,, Χιλιάδες άτομα στο κόσμο καθημερινά πεθαίνουν από την πεινα ή την έλλειψη ιατροφαρμακευτικής βοηθειας κι εγώ κάθομαι και στεναχωριέμαι για ανόητα πράγματα...

Με αφορμή αυτό που το χει γράψει όχι μια συνομήλικη μου αλλα μια γυναικα λίγο πιο μεγάλη που το είδα και στεναχωρήθηκα μπήκα στο κόπο να γράψω αυτό το κείμενο... "Δεν έχω ίσως θετική αύρα,δεν διεκδικώ την παρέα κανενός.Αλλά ρε γμτ γιατί πάντα να βλέπω τις πλάτες των ανθρώπων??" κι έχει πει πως πάντα ένιωθε πως είναι αόρατη...

Πραγματικά εμείς οι άνθρωποι είμαστε λίγο ανόητοι, προσπερνάμε κάποιους ανθρώπους μονο και μονο επειδή δεν έχουν ωραία εμφάνιση ή και αλλα τέτοια, λίγοι είναι αυτοί που προσέχουν το μέσα και όλοι μα όλοι πρώτο πράγμα που κοιτάμε όταν δούμε κάποιο είναι το έξω, φυσικά αυτό είναι φυσιολογικό...Αν και πάλι γιατί βάζουμε στο περιθώριο τους άλλους?? θα σας άρεσε να σαν βάζουν στο περιθώριο??να σας ξεχνάνε??κανέις να μην αγωνια για το αν είσαι καλά??για το αν ζεις??για το αν πονάς??να σας προσπερνάτε σαν να είστε απλά αντικείμενα απλά για διακόσμηση...

Το αίμα της καρδιας μου στάζει

και δάκρυα μου καίνε την ψυχή...

πονάω για το κόσμο που ζω

κι όμως προχωράω φεύγω

δεν θέλω να βλέπω να ακούω,,,

Δεν μιλάω για να μιλήσω

λέω αυτά που αισθάνομαι

και νιώθω τα λόγια μου

ποτε κανένας δεν τα προσέχει

κι αν αυτό με πονούσε και έκλαιγα

με τον ευατό μου τα έβαζα

έκανα μια στροφή κοιτάζουν στο καθρέφτη

κι έπαιρνα δύναμη... για μένα ζω

ποιος νοιάστηκε ποτε για μένα ΚΑΝΕΙΣ...

μην σε νοιάζει ο κόσμος...

ο κόσμος είναι πολύς εσύ μια...

Κάπου εκεί έξω υπάρχει ένας τουλάχιστο άνθρωπος που έστω θα σε νιώσει...σημασία έχει να ξέρεις να αγαπάς...

ενα γλυκο φιλι...

Εκεί που κάθεσαι στο πάτωμα και ακούς αυτή την μουσική η ψυχή σου ταξιδεύει και χάνεται σε ένα ρομαντικό τοπίο που εκεί πια ανήκεις στα όνειρα σου...<3
http://www.youtube.com/watch?v=3k1keRs-U30

θελω...

στην αγκαλιά σου

θέλω να χαθώ

σαν άμμος,,,να βυθιστώ

σε μια έρημο να βρεθώ

μέσα της να μείνω

να μείνω ακίνητη

να μην πληγώνω

να μην βουλιάζω

σαν θάλασσα μοναχα

να σου γιατρέψω τις πληγές,,,

στα χείλη σου

απόψε να πιαστώ

και την γεύση τους

τώρα εγώ να πάρω

την γλώσσα σου να αγγίξω

έτσι να μην αφυδατωθώ

κι ύστερα στα δυο σου ματια

να χαθώ τα όνειρα σου να δω

και να ξεχαστώ

στο στήθος σου

λιγάκι να ακουμπήσω

τον ήχο της καρδιας σου

εγώ να ακούσω

να μου φωνάζει σ'αγαπώ

εδώ για μένα μείνε

και σαν γλυκα με γαληνέψεις

να χαθώ στο ολόγυμνο κορμί σου

στην πλάτη σου

γλυκό φιλί να  δώσω

και μέσα εκεί να χαθώ

σιγά σιγά κι εγώ

σαν μωρό να κοιμηθώ

για να σε νιώθω διπλα μου

δεν θέλω να φύγω ποτε

έτσι έλεγα μα δεν μ'άκουσες

στον λαιμό σου

λίγο να το δαγκώσω

μήπως έτσι σ'αφήσω

κάτι χαραγμένο

για να μην φεύγει

να μην με διώχνεις

σαν ήλιος να ξέρεις πάντα

πίσω θα'ρχομαι

και σαν φεγγάρι πάντα θα βγαίνω

Κοκκινο κρασι...

Ένα χειμωνιάτικο πρωινό

ξαναγυρίζω πίσω

στην παλιά κι όμορφη γειτονιά μου

στα σοκάκια που έπαιζα

παιδί παλιά αφηρημένη...

Ξενιτεμένη σαν πουλί

ήθελα κι εγώ πολύ

να δω τους συγγενείς μου

τους φίλους τους εφηβικούς

και τους φτωχούς γονείς μου...

Κόκκινο παλιό κρασί θα'θελα

μαζί απόψε να το πιούμε

και τα παλιά καλά να θυμηθούμε

να ξεχαστούμε και τη ζωή

για ένα λεπτό να δούμε

------------------------

Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΕΝΑ ΚΑΛΟ ΠΑΛΙΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΚΡΑΣΙ!!

Οσα ολα δεν εζησα...αλλα!!

Δεν έζησα τα παιδικά μου χρονια

Δεν έζησα τον απόλυτο ερωτα

Δεν έζησα την τρυφερότητα και την αγάπη

Δεν έζησα τη φιλια(αν και την ζω τώρα)

Δεν έζησα την οικονομική άνεση

Δεν έζησα μια μέρα που να μην πονέσω...

Δεν έζησα μια μέρα ξενοιαστη

Δεν έζησα την απόλυτη αλήθεια

Δεν έζησα την ελεθευρία

Δεν έζησα τα όνειρα μου

---------------------------

Η ζωή τελικά είναι ωραία γιατί όπως λένε όλοι μετά την βροχή βγαίνει πάντα το ουράνιο τόξο και τα χρώματα!!

Γραμμή που δεν απαντούσε...

Βγήκα έξω περπάτησα

παντού άνθρωποι

κοίταξα λίγο τριγύρω

προχώρησα διασταύρωση

σκέφτηκα να περάσω

να μην κοιτάξω καν

φοβήθηκα η λογική πίσω

Είδα ένα ανάπηρο

ένα τυφλό ένα παιδί ορφανό

ένα ζητιάνο να ναι φτωχός,

ένα ναρκομανή να ναι τρελός

και τότε δάκρυσα...

Η σκέψη μου στο πατέρα μου

θα αντέξει θα τα καταφέρει

τότε λύγισα έπεσα κάτω

για κάμποση ώρα σκεφτόμουν

πήγα σε ένα καρτοτηλέφωνο

και πήρα εσένα...

Γραμμή που δεν απαντούσε...

-------------------------

ισως...

Ερωτεύτηκα το φθινόπωρο

γιατί μια νύχτα μ 'αγάπησε

μου δώσε γλυκό φιλί

και μ' άφησε να ελπίζω...

Μου δείξε το δρόμο του

γαλήνεψε την ψυχή μου

χάιδεψε το πόνο μου

και ξέπλυνε την καρδια μου

Με πήρε αγκαλιά

στα δυο του χερια τρυφερά

κι η φωνή του ψιθυριστά έλεγε

ΜΗΝ ΦΟΒΑΣΑΙ, Σ ΑΓΑΠΩ

Μου δώσε γλυκό κρασί να πιω

της ΕΥΤΥΧΙΑΣ της ΧΑΡΑΣ

με πλάνεψε και μ' άφησε

να μην ξέρω αν ζω η όχι...

Make a move_dance...

Πρώτο βήμα μπροστά

σταθερά το σώμα,δώσε πάθος 

χαλαρά,προετοιμάσου

βλέμμα δυνατό

γέλα για να ακουστείς

φώναξε κανε την ύπαρξη σου αισθητή

πίστεψε σε σένα και τέλος...

βάλε φαντασία και πάμε!!

Είσαι έτοιμος?Φύγαμε

Άναψε την μουσική

έπιασες το νόημα?

Πάμε αφήσου αφήσου

Ταξίδεψε στους τόνους

κούνησε το κορμί σου

στο ρυθμό της...

ΜΟΥΣΙΚΗ ΧΟΡΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΖΕΙΣ ΝΑ ΤΑΞΙΔΕΥΕΙΣ ΝΑ ΕΚΤΟΝΩΝΕΣΑΙ ΝΑ ΝΟΙΩΘΕΙΣ να ερωτευεσαι και να αγαπας! ΜΟΥΣΙΚΗ ΤΑ ΠΑΝΤΑ!!ΑΦΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΠΑΝΤΑ ΝΑ ΣΕ ΕΠΗΡΕΑΖΕΙ!!