ΖΩΗ,ΖΩ,ΤΙ...

Κοίταζα χωρίς να ξέρω που...

Δάκρυζα χωρίς να ξέρω γιατί.

Σκεφτόμουν την σιωπή...

και μες το παραλογισμό μου

ξυπνούσα απ'τό ήχο της βροχής!

Η ψυχή μου εξαντλείτε

η καρδια έχει πάψει να αισθάνεται

τριγύρω μονο χάος και σκότος

ένα φόβος, μια ανατριχίλα,

κυριεύουν όλο μου το κορμί...

Με πληγώνουν τα πάντα εδώ

στο κόσμο μου μοναχα ηρεμώ

μοναχα εκεί, μπορώ να ταξιδεύω

μοναχα εκεί ζω κι έμαθα να αγαπώ!!

ΑΧ ΖΩΗ ΜΟΥ!!!!!!!!!!!!!!