Κι όμως...

Περπατώντας...
στην άψυχη την πόλη
αφηρημένη, χαμένη
στις σκέψεις...
χάθηκα
Ακούω...
τον αέρα να σφυρίζει
κι όλα γύρω σκοτεινά
κάτι στο βάθος
φαίνεται κι όμως
χάνεται,,,
Πως έφτασα...
μέχρι εδώ
ούτε που το κατάλαβα...

Ζωντανό παραμύθι!!
η ίδια η ζωή
φαντάζει
με ένα έργο
που με τα αλλα...
καθόλου
δεν εμοιάζει
κι όμως
κάτι λείπει...
Όλα αλλιώτικα
κι όλα παράξενα

Να χάθηκε
η αγάπη η μήπως
ένα όμορφο τέλος;;

Μια μάσκα!!
μοναχική
της σημερινής
πραγματικότητας
μες την ψυχρή
καθημερινότητα...
κι άνθρωπος
να ψάχνει
την οντότητα.


Από μικρή
ζούσα στον κόσμο
το δικό μου,,
κι όμως
ξαφνικά...
ξύπνησα
με ένα αλλιώτικο
ευατό μου,
Η ψυχή είναι
λες κι άδειασε...
το εγώ μου
και η καρδια!!
κομμάτιασε
τον ευατό μου...