Γιατί οι άνθρωποι νιώθουν απογοήτευση...

Το χω πει χιλιάδες φορες αλλα θα το πω ακόμα μια...Έχετε παρατηρήσει τους ανθρώπους ποτε??αν όχι προσέξτε τους την επομενη φορα που θα βγείτε έξω...Οι άνθρωποι σήμερα έχουν καταλήξει να μην ζουν, αλλα η ίδια η ζωή να τους ζει...ΟΛΑ ΓΙΑ ΤΟ ΧΡΗΜΑ...που τι κι αυτό δημιούργημα του ανθρώπου είναι κι απ'όλα ίσως το χειρότερο...

Με στεναχωρεί το γεγονός να βλέπω ανθρώπους δυστυχισμένους...ανθρώπους να ζητιανεύουν,,να πεινούν,,να πονούν,,με ΣΤΕΝΑΧΩΡΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΠΟΥ ΖΩ,,,δακρύζω που το λέω,,με πιάνει το παράπονο,,,γιατί κι εγώ δεν κάνω κάτι,,γι αυτούς,, Χιλιάδες άτομα στο κόσμο καθημερινά πεθαίνουν από την πεινα ή την έλλειψη ιατροφαρμακευτικής βοηθειας κι εγώ κάθομαι και στεναχωριέμαι για ανόητα πράγματα...

Με αφορμή αυτό που το χει γράψει όχι μια συνομήλικη μου αλλα μια γυναικα λίγο πιο μεγάλη που το είδα και στεναχωρήθηκα μπήκα στο κόπο να γράψω αυτό το κείμενο... "Δεν έχω ίσως θετική αύρα,δεν διεκδικώ την παρέα κανενός.Αλλά ρε γμτ γιατί πάντα να βλέπω τις πλάτες των ανθρώπων??" κι έχει πει πως πάντα ένιωθε πως είναι αόρατη...

Πραγματικά εμείς οι άνθρωποι είμαστε λίγο ανόητοι, προσπερνάμε κάποιους ανθρώπους μονο και μονο επειδή δεν έχουν ωραία εμφάνιση ή και αλλα τέτοια, λίγοι είναι αυτοί που προσέχουν το μέσα και όλοι μα όλοι πρώτο πράγμα που κοιτάμε όταν δούμε κάποιο είναι το έξω, φυσικά αυτό είναι φυσιολογικό...Αν και πάλι γιατί βάζουμε στο περιθώριο τους άλλους?? θα σας άρεσε να σαν βάζουν στο περιθώριο??να σας ξεχνάνε??κανέις να μην αγωνια για το αν είσαι καλά??για το αν ζεις??για το αν πονάς??να σας προσπερνάτε σαν να είστε απλά αντικείμενα απλά για διακόσμηση...

Το αίμα της καρδιας μου στάζει

και δάκρυα μου καίνε την ψυχή...

πονάω για το κόσμο που ζω

κι όμως προχωράω φεύγω

δεν θέλω να βλέπω να ακούω,,,

Δεν μιλάω για να μιλήσω

λέω αυτά που αισθάνομαι

και νιώθω τα λόγια μου

ποτε κανένας δεν τα προσέχει

κι αν αυτό με πονούσε και έκλαιγα

με τον ευατό μου τα έβαζα

έκανα μια στροφή κοιτάζουν στο καθρέφτη

κι έπαιρνα δύναμη... για μένα ζω

ποιος νοιάστηκε ποτε για μένα ΚΑΝΕΙΣ...

μην σε νοιάζει ο κόσμος...

ο κόσμος είναι πολύς εσύ μια...

Κάπου εκεί έξω υπάρχει ένας τουλάχιστο άνθρωπος που έστω θα σε νιώσει...σημασία έχει να ξέρεις να αγαπάς...