Ξανά και ξανά στης νύχτας τα ηχεία
φωνές απ'τα βάθη του αγνωστου
κι εσύ μικρό παιδί στο κόσμο του...
Ένας ακόμα εραστής της αγριας φύσης!!
Νικητής και ηττημένος δεν υπάρχει
χαμένος και κερδισμένος δεν χωράει...
Μην λυπάσαι παιδί του Φθινοπώρου είσαι κι εσύ
που πέφτει και χάνεται μακριά σε ουρανούς πετα ψιλά
Μια στάλα βροχής πάντα στα ματια σου
σε κρατα εκεί για να μην γκρεμιστείς...
Κι εσύ τρελός της αληθειας φοβάσαι να την κρατήσεις
και φεύγεις σαν ληστής σε ένα όνειρο αμαρτωλό...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου