ένα μονάχα σου φιλί να'χα πάλι
κι ας πεθαίνα εκεινη την στιγμή
-------------------------------------
κι όπως...
κοίμασαι έρχομαι
και σε προσέχω!!
σ'αγκαλίαζω
ραγίζω,τρομάζω
ουρλίαζω απο φόβο
πάλι ονειρεύομαι...
καθόλου,,,δεν μ άγαπησες
πονός...
πίκρα,
δάκρυ
με μίσω...
έχασα τον ευατό μου
έχασα τα πάντα
κι εσύ τίποτα
ουτε που νοιάζεσαι
και τοτε σπαράζω
τα δάκρυα βροχή...
πονάω...
πολύ
Μου χες πεί εγώ σ'αγαπάω πιο πολύ
κι αν μ'αφήσεις θα πάθω κατάθλιψη,,θυμάσε...θυμάσε
τελίκα εγώ είμαι αυτή που υποφέρει...
γιατι απλά έχω μάθει να αγαπάω αληθινά!
Σε ένα φάρο στην ακρογιαλία
με έπιασες στα στιβαρά σου μπράτσα
μην σου πάθω τιποτα
και με έσφιξες στην αγκαλία σου
με ζέστανες και γλυκά με φίλησες
πρωτάκι εγώ εμεινά και σε χαζεύα...
Εφερά το πόδι μου μπροστά
οπώς στα παραμύθια χωρίς λόγο
το πρόσεξες και γέλασες,,
μείναμε αγκαλιά για ώρα
ήθελα να σε νιώθω κοντά μου
το ίδιο και εσυ αλλα με παράσυρες σε ενα ψέμα
δάκρυα,,,
πόνος...
αυπνία...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου