Σε ένα άψυχο χλωμό καθρέφτη
περνα όλη μου η ζωή
σαν χρονοδιακόπτης αχ!!
Τώρα στα 21 μου χρονια
θέλω να φύγω μακριά
στην πιο γλυκιά αμαρτία να χαθώ...
Δώσε μου δύναμη και πνοή!!
να προχωρήσω δεν θέλω σε κελί να μπω
θέλω φτερά να φτιάξω ψιλά μακρυά
απ'όλα να πετάξω να ζήσω ξανά
σε όνειρα και ουρανούς να αράξω!!
Γιατί όλοι να μιλάνε χωρίς ουσία
με μια αλήθεια κενή κι ένα ψέμα γεμάτο
είναι από συνήθεια η μήπως έτσι φτιαχτήκανε
ΛΟΓΙΑ,ΛΕΞΕΙΣ,ΑΝΟΥΣΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ,
ΑΓΑΠΗ ΠΟΥΘΕΝΑ ΧΑΘΗΚΕ...
Μια φορα κι ένα καιρό αγάπησα κι εγώ πίστεψα σε πράγματα έδωσα τον ευατό μου.Σαν μικρό κοριτσάκι νόμιζα πως όλα ήταν παραμυθένια ο πρίγκιπας το άλογο κάπως έτσι είχα την αγάπη στο μυαλό μου!!Μια μαγεία που έσβησε αχ και σιγά σιγά μεγαλώνω και κάθε φορα που χάνω και ένα χρόνο από την ζωή μου νιώθω μεν πιο δυνατή αλλα από την άλλη νιώθω πως η ζωή περνα και τι έγινε?? τι έζησα?? τι κατάλαβα??Δεν ξέρω πια έχω χάσει το νόημα της και σιγά σιγά σε μια βραδυά πάλι ξάγρυπνη όπως συνηθίζω σταματάω εδώ....
LOVE IS LIFE!!by me!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου