Γεννήθηκα και μεγάλωσα σε ένα νησί πολύ όμορφο αλλα πολύ πονεμένο...Σε μια γειτονιά θλιβερά νεκρική και χωρίς μικρά παιδιά...Αυτές οι μικρές λεπτομέρειες έχουν στιγματίσει την ζωή μου.Κύπρος 1989,μέρα Δευτερα ώρα 3 το απόγευμα, 30 Οκτωβρίου βγήκα στον έξω κόσμο για να ζήσω.Ένα κόσμο που όλο ζει με ένα γιατί,μια ελπίδα, ένα δάκρυ, ένα πόνο, μια αγάπη,,,και αλλα πολλά...
Ένα νησί μοιρασμένο στα δυο κι η ψυχή των ανθρώπων κομματιασμένη...Μου λες να ζήσω μιση δεν μπορώ...ΚΥΠΡΟΣ!!
ΝΗΣΙ ΜΟΥ ΠΟΝΕΜΕΝΟ ΣΤΗΣ ΦΥΛΑΚΗΣ ΤΑ ΣΙΔΕΡΑ
ΣΕ ΕΧΟΥΝ ΚΛΕΙΣΕΙ ΚΑΙ ΕΣΥ ΠΑΛΕΥΕΙΣ ΓΙΑ ΝΑ ΖΗΣΕΙΣ
ΣΑΝ ΛΕΥΚΟ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ ΜΙΑ ΑΣΠΡΗ ΜΕΡΑ ΝΑ ΔΙΑΒΕΙΣ
ΝΑ ΔΕΙΣ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΛΙΓΗ ΧΑΡΑ ΝΑ ΠΑΡΟΥΝ
ΚΑΙ ΣΑΝ ΠΑΙΔΙΑ ΠΑΛΙ ΝΑ ΤΡΕΞΟΥΝ ΝΑ ΠΕΤΑΞΟΥΝ
Ποσο πόνο να αντέξει..πόσοι κατακτητές να την πατήσουν...
Γλασκόβη_2010 μέρα Τεταρτη 6 Οκτωβρίου βρίσκομαι στην άλλη πλευρά κι όμως μέσα ΜΟΥ ΚΑΤΙ ΒΑΣΑΝΙΖΕΙ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΟΥ
Άγγλοι....ένα κεφαλαιο κενό...αλλα για την ΚΥΠΡΟ πολύ πονεμένο
ΔΕΝ ΜΙΛΑΩ ΜΕ ΓΡΙΦΟΥΣ ΜΙΛΑΩ ΜΕ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ
ΨΑΧΝΩ ΝΑ ΒΡΩ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΣΕ ΕΝΑ ΨΕΜΑ..
ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΟΥ ΓΛΥΚΙΑ ΘΑ Σ ΑΓΑΠΩ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ....
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου