Νεραιδες του Φθινοπωρου
της ομιχλης και του αερα..
που χαμηλα κι αργα πετατε
o ηρωας σας, σας αναζητει.
Καπου αναμεσα στην χαμενη
κλεψυδρα του χρονου..
καπου αναμεσα στα ξεχασμενα φυλλα
ο ηρωας σας ονειροπολει.
Ειναι εκει λιγο πιο περα,
μοναχος και ξεχασμενος
σε καποιο ονειρο εχει ξεμεινει
κι ακομα απορει..
Τα φυλλα πεφτουν,
η γη παγωνει..
και το τελος γραφεται
παντα με μια αρχη.
