Στα μπαράκια που συχνάζεις
στις πλατείες της αγάπης που τρομάζεις
στα σοκάκια της ψυχής που δεν αντέχεις
έλα πάρε με μακριά.Πρόσεχε μην τρέχεις
Σ' αγαπώ να προσεχεις
μου'χες πεί να θυμάσαι
στην αγάπη δεν έχει
ούτε αρχή ούτε τέλος
μονο μια τρέλη αγαπισιαρικη βροχή
Νύχτες της πόλης κι εσύ κοιμάσαι
φωτεινές άλλοτε κι εσύ φοβάσαι
κι όλο ρωτάς κι αναρωτιέσαι
ζω η ονειρεύομαι? Στα αλήθεια μπερδεύομαι.
Με φώναζαν τρελό με φώναζαν αλήτη
αχ ρε ζωή που με κατάντησες μπατίρη.
ζητιάνεψα αυτό που δεν έπρεπε
κι τώρα ακολουθώ γραμμή στα σκοτεινά υπόγεια...
3 σχόλια:
kaλημέρα!!πολυ καλό το ποίημα..
Kα;λη σου ημερα και απο εμενα..ποιημα ομορφο και πολυ ανθρωπινο..στιχοι απλοι και αμεσοι.
Καλημεραααα!!
Κοκκινο φουστανι σε ευχαριστωωω!!
Νοστο Καλημερα και σε σενα σε ευχαριστω!! Καλωσηρθες στο μπλοκ μου!!
Δημοσίευση σχολίου