Στον κόσμο της αλήθειας...

Πάρε με μαζί σου, ταξίδεψε με
σαν από καλοκαίρι ευχή
ονειρέψου την αγάπη
που δεν έζησε ποτε κανεις
κι έλα κρύψου εδώ κι εγώ θα σ'οδηγώ...

Άρωμα της ψυχής
που ήρθε από κάπου αλλου
σε νιώθω κι όμως δεν μπορώ
είσαι αλλου σ'ακολουθώ
μα που να σε βρω που όλο φεύγεις...

Αχ και να ερχόσουν λίγο εδώ,
να ένιωθα κι εγώ πως ζω
να έπαιρνα λιγάκι από την ευωδιά
κι ας χανόμουν μετά στ'όνειρο...

Το μέλλον ματια μου απατηλό
ο χρόνος μας προδίδει
τα αισθήματα τα αλλοιώνει...
κι όμως τι είναι αλήθεια,τι είναι ψέμα;
όλα μένουν στη καρδια χαραγμένα...

Πρωτο πλανο

Θέλω τον ουρανό να αλλάξω
και με χρώμα της καρδιας να βάψω

Πρώτο πλάνο η ζωή μου
κι εγώ αερικό
παλεύω να την φτάσω
ίσως να την ξεπεράσω...

Φωτιά στα όνειρα
στα αέρινα τα ψεύτικα
αυτά που μου'ταζες
Βάζω φωτιά και καίω

Η ζωή σε πρώτο πλάνο
μια αγάπη που όλο πάει
κι όμως που να κοιτάω
χάνω το τρένο της ζώης...

Ίσως δεν είναι ανθρώπινο
ίσως να'ναι και λάθος
μα αν αξίζει ζήσε το με πάθος!!

Μετά από καιρό...

Κάτι από μακριά σε σιγονανουρίζει

κι η μουσική σιγά σιγά σου ψιθυρίζει....

Να 'ταν όλα μαγικά να ζούσαμε διαφορετικά

να νιώθαμε τα όνειρα με μια μονο ματια

να μη λυγίζαμε ποτε να αγαπούσαμε παντοτινά

να μην πληγώναμε, να ταξιδεύαμε...

Σκέψου τις νεράιδες στα παραμυθια

γίνε κι εσύ ένα με αυτές άκουσε...

ποσα όμορφα χτυπάει η καρδια τους!!

κάποιο λάθος πρέπει να βρει πάλι το μυαλό,,αχ,

κι όμως τα λάθη δεν ανήκουν πια εδώ

Το μυαλό συγχέεται και η καρδια μπερδεύεται

αλλα πάντα βρίσκει το δρόμο της και προχωράει

Γιατί όλοι έχουμε κοινή θεα αρκεί να την δούμε

Ζήσε,ζήσε,ζήσε,ζήσε.αγαπαααααααααααααα...

Ονειρέψου κι όσο μπορείς ταξίδεψεεεεεεεεεεεε.

ΕΝΑ ΠΑΡΑΠΟΝΟ ΚΑΙ ΕΝΑ ΓΙΑΤΙ...

Για ποιο όνειρο

να φτιάχτηκα

Γιατί οι νεφέλες

να με εγκαταλείπουν πάλι...

Ποιος ουρανός

θα μ' αντέξει

Ποια λόγια άραγε

να με χωρέσουν...

Οι ποιητές είναι εραστές

που ζούνε πάντα

σ'άλλες εποχές

να το θυμάσαι...

Κι όσοι μας έχουν

για τρελούς είναι αυτοί

που που 'ναι δειλοί

και στην καρδια

λυγίζουν μια ζωή...

Άσε με ήσυχη καρδια μου να ζήσω μια στιγμή ξανά...

Θα δραπετεύσω όπως δραπέτευσες κι ΕΣΥ

θα φύγω όπως έφυγες κι εσύ...

Θα σ 'αγαπάω όπως δεν μπόρεσες ΕΣΥ...

θα κλαίω όπως ποτε δεν θα είχες την δύναμη

Μα να θυμάσαι πάντοτε πως είμαι μια

κι εσύ μ άφησες όχι μιση καθόλου...

Σ αγαπώ βρε μοναξιά που ΜΟΥ χάρισες ΖΩΗ!!

Σ αγαπάω βροχούλα μου που μου σκέπασες τα ΔΑΚΡΥΑ.

Άσε με ήσυχη ΚΑΡΔΙΑ μου να ζήσω μια στιγμή ξανά!

μη με σπρώχνεις στο γκρεμό καταρρέω...

Θέλω πίσω εμενα, με θέλω πίσω, με θέλω πίσω

ακούς βρε ΖΩΗ,,,μ' ακούς , μ' ακούς, μ'ακούς!!

ΖΩΗ,ΖΩ,ΤΙ...

Κοίταζα χωρίς να ξέρω που...

Δάκρυζα χωρίς να ξέρω γιατί.

Σκεφτόμουν την σιωπή...

και μες το παραλογισμό μου

ξυπνούσα απ'τό ήχο της βροχής!

Η ψυχή μου εξαντλείτε

η καρδια έχει πάψει να αισθάνεται

τριγύρω μονο χάος και σκότος

ένα φόβος, μια ανατριχίλα,

κυριεύουν όλο μου το κορμί...

Με πληγώνουν τα πάντα εδώ

στο κόσμο μου μοναχα ηρεμώ

μοναχα εκεί, μπορώ να ταξιδεύω

μοναχα εκεί ζω κι έμαθα να αγαπώ!!

ΑΧ ΖΩΗ ΜΟΥ!!!!!!!!!!!!!!

Δεν αντέχω...

Απόψε που η καρδια μου λύγισε

απόψε που το σκοτάδι νίκησε

Δεν μπορώ τα ματια σου να δω..

Δεν μπορώ τα όνειρα μου πια να ζω

Βυθισμένη σε χαμένες στιγμές

Τριγυρνώ σε παλιές διαδρομές

του παρελθόντος μου χαρες

Μα πάλι χάνομαι στις δικες σου πληγές

Ουρλιάζω φωνάζω,

τίποτα δεν μπορώ να αλλάξω

Τα ματια μου δακρύζουν,

κι όμως δεν υπάρχεις,σε μισώ...

Την μάσκα μου φοράω

μήπως κι έτσι πάψω

να σ αγαπώ τον ευατό μου

πάλι σβήνω και τα αισθήματα μου κλείνω.