εμμμ...

Με ένα κόκκινο κραγιόν
έβαψα και την καρδια μου
γιατι τάχα νόμισα
θα'ρχόσουν ξανά κοντά μου

Ένιωσα κομμάτια την χαρά μου
στα εκατό κάτω να πέφτει
να λυγίζει με μικρό λεπτό ήχο
να έχει φτάσει στο φινάλε

Κόκκινο κρασί ,κόκκινο φιλί
και κόκκινα χείλη όλα μαζί
μια παράξενη ιστορία
η δικη μου αμαρτία

Νύχτα μου πάθος μου
φλόγα που δεν σβήνει
λάθος μου και δικη μου
να ναι όλη η ευθύνη...

Σε ένα τόνο πιο..

Στην φτωχή την γειτονιά μου
και στα μέρη τα δικά μου
πάλι θέλω να το ξενυχτίσω
με ένα ποτήρι αδειανό
κρασί θέλω να το γεμίσω
για να πιω άλλη μια νύχτα
το πόνο μου να το βυθίσω
μαζί του κι εγώ πάτο για να πιάσω

Στης νύχτας τα νυχτοπερπατήματα
εγώ μεγάλωσα στους δρόμους
εκείνους τους παλιούς τους σακατεμένους
της πικρής μικρής χαράς μου
όταν τα βραδυά έβριζα
και φώναζα στον ευατό μου
πως είσαι μοναχα το λάθος το δικό μου

Μοναχη μου σιγοτραγούδησα
ένα τσιγάρο κάπνισα
ένα ρεμάλι πια καντάτησα
κι όλοι με περνάνε για τρελή
δεν έχω πια ζωή
Για δες με που με έφτασες
ένα ψέμα μου'δώσες
και μου πες ζήσε...

χμ....

Οκτώβριος ο μηνας μου...χμ μάλλον..
γιατί...
απλά γεννήθηκα στο τέλος...

-------------------------------
Φθινόπωρο που αγαπάς
δεύτερος μηνας μελαγχολικός
Μηνας Οκτώβρης μηνας καρδιας
Γεννιέσαι στα τέλη μιας βραδυάς
κι αναρωτιέσαι αν αυτό είναι που ζητάς
--------------------------------

Σαν θεατρίνος έλα....
μη μιλάς
απλά παίξε
όπως έκανες
πάντα!!

Παιχνίδι...μια λέξη που κρύβει χιλάδες πράγματα....

Και προχωράω δεν ξέρω τι να γράψω απλά λέω ότι μου έρχεται στο μυαλό...
στην καρδια...
στη ψυχή...,,

Καληνύχτα!!
πάω να κοιμηθώ μια ακόμα δύσκολη μέρα τελειωσε...ζω,,,ζω,,,ζωωωωωω.. ΑΓΑΠΩ!!ΤΕΛΟΣ..

εδω

Σιωπή το ξέρω δεν ακούς

δεν διαμαρτύρομαι

δεν ζητάω να με προσέξεις

απλά παραμένω να ωρύομαι

μεταξύ εσένα και του κενού

Πόνος κι όχι πικρα

Αίμα κι όχι δάκρυ

Καρδια κι όχι λογική

Εσύ κι όχι εγώ

Λάθος,Λάθος,Λάθος...

Το χρώμα που αγαπάς

Η βροχή που μιλάς

Ο ήλιος που σε σαγηνεύει

Ο ήχος που σε νανουρίζει

Εγώ που ποτε δεν ζητάς...

Δεν πλησιάζω φοβάμαι

δεύτερη φορα δεν το αντέχω

της καρδιας σου λάτρης

σιωπηλή παραμένω

και δακρύζω..............!!

τρεμω...

Τρέμω για σένα που αγαπώ...

απ'τό πόνο γονατίζω και παρακαλώ

μα εσύ στο πουθενά

το όνομα μου ξεχνάς διαρκώς

κι εγώ μικρό τρελό

φωνάζω πως ακόμα Σ ΑΓΑΠΩ...αχ...

Μια αγάπη που γράφτηκε

Μια λέξη που δεν ειπώθηκε

ένα δάκρυ που κύλησε

ένα φιλί που έγινε καημός

και μια ιστορία που δε τελειωσε...

Ούτε πίσω ούτε μπροστά

με έχεις διαγράψει

το κορμί μου λυγίζει

Πόνος,πόνος,πόνος...

Κατάρα η ευχή να σε συναντήσω;

Μια φωνή μελωδική

με σώζει του αέρα η ηχώ

μια κιθάρα μαγική

με νανουρίζει να μην νοιώθω

αυταπάτες πως είσαι εσύ...

Θες...

No women no cry_λες??

No men no pain no cry_μήπως λέω εγώ,,, χάχα

Μέσα σε ένα παράθυρο

του πόνου κρύβεσαι κι εσύ

απόψε κανεις να μην σε δει

και θυμηθεί πως υπάρχεις

a lalala LIFE IS BEAUTIFUL_Χμ...

Η ζωή είναι ωραία μονο για μερικά λεπτά για μερικές ώρες ίσως...

Ζωή μου όμορφη

δείξε μου το δρόμο...

για να προχωρήσω

θέλω απόψε να με νικήσω!!

LOVE IS THE ANSWER!!!...χωρίς λέξεις...

Η αγάπη είναι....

ένα.

αιώνιο.

μυστήριο!!

που ανακαλύπτω

όσο ζω

αναπνέω!

και υπάρχω...

μια γραμμη που ποναει...

Γεννήθηκα και μεγάλωσα σε ένα νησί πολύ όμορφο αλλα πολύ πονεμένο...Σε μια γειτονιά θλιβερά νεκρική και χωρίς μικρά παιδιά...Αυτές οι μικρές λεπτομέρειες έχουν στιγματίσει την ζωή μου.Κύπρος 1989,μέρα Δευτερα ώρα 3 το απόγευμα, 30 Οκτωβρίου βγήκα στον έξω κόσμο για να ζήσω.Ένα κόσμο που όλο ζει με ένα γιατί,μια ελπίδα, ένα δάκρυ, ένα πόνο, μια αγάπη,,,και αλλα πολλά...

Ένα νησί μοιρασμένο στα δυο κι η ψυχή των ανθρώπων κομματιασμένη...Μου λες να ζήσω μιση δεν μπορώ...ΚΥΠΡΟΣ!!

ΝΗΣΙ ΜΟΥ ΠΟΝΕΜΕΝΟ ΣΤΗΣ ΦΥΛΑΚΗΣ ΤΑ ΣΙΔΕΡΑ

ΣΕ ΕΧΟΥΝ ΚΛΕΙΣΕΙ ΚΑΙ ΕΣΥ ΠΑΛΕΥΕΙΣ ΓΙΑ ΝΑ ΖΗΣΕΙΣ

ΣΑΝ ΛΕΥΚΟ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ ΜΙΑ ΑΣΠΡΗ ΜΕΡΑ ΝΑ ΔΙΑΒΕΙΣ

ΝΑ ΔΕΙΣ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΛΙΓΗ ΧΑΡΑ ΝΑ ΠΑΡΟΥΝ

ΚΑΙ ΣΑΝ ΠΑΙΔΙΑ ΠΑΛΙ ΝΑ ΤΡΕΞΟΥΝ ΝΑ ΠΕΤΑΞΟΥΝ

Ποσο πόνο να αντέξει..πόσοι κατακτητές να την πατήσουν...

Γλασκόβη_2010 μέρα Τεταρτη 6 Οκτωβρίου βρίσκομαι στην άλλη πλευρά κι όμως μέσα ΜΟΥ ΚΑΤΙ ΒΑΣΑΝΙΖΕΙ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΟΥ

Άγγλοι....ένα κεφαλαιο κενό...αλλα για την ΚΥΠΡΟ πολύ πονεμένο

ΔΕΝ ΜΙΛΑΩ ΜΕ ΓΡΙΦΟΥΣ ΜΙΛΑΩ ΜΕ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ

ΨΑΧΝΩ ΝΑ ΒΡΩ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΣΕ ΕΝΑ ΨΕΜΑ..

ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΟΥ ΓΛΥΚΙΑ ΘΑ Σ ΑΓΑΠΩ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ....