Φθινοπωρινές βραδυές
γκρίζες μοναξιές
αντηχούν στις ζωές μας
με μελωδικές διαδρομές...
Σαν πουλί μακρυά θα πετάξω
και η νότα απλά θα ρθει να με βρει
Θα μου σφυρίξει ο άνεμος
και ίσως με στείλει ψιλά..
Τα φύλλα θα τρεμοπαίζουν
και οι ψυχές μας ολοένα θα σβήνουν
άραγε θα βρούμε
την καρδια που μας λείπει...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου