ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΛΛΆΞΕΙ...ΑΚΟΜΑ ΣΕ ΑΓΑΠΆΩ

....και πάλι μόνη περιμένω να ξημερώσει... και πάλι η λαχτάρα μου να σε δω μεγαλώνει... και πάλι όλα φαίνονται μονόδρομος....δεν είμαι ορατή από κανέναν παρά μόνο εκεί ψηλά που τώρα κοιτάζω δυο ζευγάρια μάτια βουρκώνουν για τις πληγές μου....είναι πληγές αγάπης και που να φανταστώ πως η αγάπη πονάει τόσο μα τόσο πολύ....μοιάζω να έχω λουστεί με υγρό που είναι έτοιμο να πάρει φωτιά και εγώ κρατάω το σπίρτο αναμένω...μόνη μου θα καώ....καίγομαι σε κάθε σου ανάσα που ακούγετε βαριά από απογοήτευση....καίγομαι όταν σκέφτομαι πως τίποτα από σένα δεν θα πάρω...ούτε ένα βλέμμα...ούτε ένα χάδι....κρατάω το σπίρτο αναμένω και βυθίζομαι στη φλόγα...ας το σβήσει κάποιος...ας με τραβήξει από την αυτοκαταστροφή μου....θέλω να μη νιώθω τίποτα άλλο παρά μόνο την σιγουριά της αγκαλιάς του...φοβάμαι τις στιγμές που δεν θα είναι πια δικός μου...φοβάμαι πως θα γίνω μια γκρίζα στάχτη στον αέρα που θα χορεύει αιώνια και θα σφυρίζει....ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΛΛΆΞΕΙ...ΑΚΟΜΑ ΣΕ ΑΓΑΠΆΩ