λες και είναι καθοριστικός
χωρίς πανσέληνο χωρίς φεγγάρι...
Αχ Θεε μου, έλα να με πάρεις
Παράξενο συναίσθημα με κυριεύει...
με έλλειμμα καρδιας, με φόβο της βραδυάς.
Δεν έχει μέτρο η μοναξιά, να την μετρήσεις
δεν έχει μέγεθος η καρδια, να την κρατήσεις
που είναι όλοι πουν έχουν χαθεί...
Παγωνιά, στη άκρη του δρόμου
γκρίζο τοπίο στην όψη του κόσμου
μια ερημιά μπροστά σε μένα...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου