σαν θεα που απλώνει...
σε πρώτο πλάνο σ'οδηγεί
κι εσύ παίρνεις το πρώτο τρένο
και πας εκεί που χτυπα η σιωπή...
Καβαλάρης στου ονείρου σου
το δρόμο με ένα άγνωστο συνοδοιπόρο
Ουρανό ψάχνεις να βρείς
σε αδιέξοδο απλά καταλήγεις
γη και πατρίδα πίσω σου αφήνεις
και παλεύεις έτσι απλά να σωθείς
Δεν ξέρεις που φτάνεις και που
πρέπει να οδηγηθείς να καταλήξεις
Χρυσές αγάπες ψάχνεις να βρείς
κι όμως σε λάθος τόπο προσπαθείς
Βρίσκεις τρόπο μα δεν μπορείς
Το μέλλον μπροστά και το
παρεθλον σαν ανεμοθύελλα από πίσω
Ιθάκες πολλές, μα μην
ξεχνάς τον ουρανό τις θάλασσες...
τη γη τα όσα απλά έζησες και πέρασες!!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου