με τρέλα...

Η γκόμενα σου είναι σκάρτη

κι 'συ μας το παίζεις και Θεός,

ρε ουστ από'δω,ρε ουστ από'δω

έχεις δυο μέτρα μπόι,

μα μυαλά ενος μωρού παιδιού

που όλο είσαι αλλού για αλλού..!

Μας το παίζεις και πρωθυπουργός

μέσα μέσα, λιγάκι ντροπαλός

μα είσαι της αγάπης ηθικός αυτουργός

τα φτιάξες με την κοπελίτσα

της διπλανής βιτρίνας,

κι όλο σου πουλάει μανταρίνια.

Η γκόμενα σου είναι σκάρτη

κι 'συ μας το παίζεις και Θεός,

ρε ουστ από'δω,ρε ουστ από 'δω

 -------------------------------

θα ροκάρω,θα τα τινάξω

θα πάω ψηλά κάπου μακρυά 

για να μην βλέπω πια κανένα,

βαρέθηκα πια τα απλά συνιθισμένα...

θα γίνω με την θάλασσα θνητός

και με τον ήλιο πάλι ενάς χαμένος αετός

θα χάνομαι στο μπλέ του ουρανού

στο μπλε βαθύ του ωκεανού...

Ηθοποιός της άγριας δύσης

καβαλάρης της ανατολής

συγκρουόμενα μέτωπά

σε ένα χαμένο οριζόντιο κενό...

Δολοφόνος της καταστροφής,

του χρόνου εμπρηστής,

σαν ένας ακόμα επικίνδυνος ληστής

 θα ξεγλυστρίσω για το άγνωστο...

κι άμα φοβηθώ θα γίνομαι αετός

κι άμα φοβηθώ θα γίνομαι θνητός

κι άμα φοβηθώ θα γίνομαι άνθρωπος

ένας ακομα πια Θεός...

--------------------------------

η ιστορία γράφεται

με στιγμές,στιγμές

δεν γράφεται με δάκρυα

δεν γράφεται με ίντρικες

γράφεται με έρώτες

παράξενες διαδρομές,

δεν ήρθα εδώ να κρίνω

κι ούτε εσένα'ναι να θίξω

απλά για ακόμα μια φορα τονίζω!

Η ιστορία γράφεται με σένα

της γης μεγάλα σ'αγαπώ

ενος μικρού χαμόγελα.

Γι 'αυτό χαμογέλα μου!

δεν το παίζω ποιητής

δεν το παίζω ηθικολόγος

δεν το παίζω στιχουργός,

μην κολλάς δεν ειμάι εγώ αυτός,

η ιστορία δεν γράφεται

με μελάνι και χαρτί,

η ιστορία γραφτήκε με αίμα,

της ελευθερίας ιδανίκα

της ψυχής την τόλμη,

γι αυτο έλα πάμε παρέα

να γράψουμέ ξανά μια ιστορία,

που κανείς να μην ξέρει

μακρυά από όλους κι όλα...!

Φύγαμε με προορισμο τις στιγμές

φύγαμε ελά παμε ξανά!

Φώναξε ξανά σ'αγαπώ

μην φοβάσαι είμαι εγώ εδώ.