αρρωστησαααααα ουφ...και κάτι που χρωστάω...

αχ αυτη η ανοιξιατικη γριπη με εχει πεθανει κυριολεκτικα σνιφ εγινα ο ρουντολφ το ελαφακι με τη κοκκινη μυτη χαχαχα και δεν ειναι ουτε Χριστουγεννα...σνιφ...να πω τοτε εγινα η κοκκινη πασχαλιτσα χαχαχα...μια και ερχεται το Πασχα που θα με βρει κι αυτο μακρια απο την πατριδα μου...γυαλιζει το ματι μου λετε να τρελαθηκα χαχαχα...!μαλλον η γριπη με νικησε...
...το τελευταιο καιρο μας εχει τρελανει το πανεπιστημιο και δυστυχως δεν προλαμβαινω τιποτα μα τιποτα...σε ενα μηνα παραδιδω κατι σαν πτυχιακη και το αγχος που εχω δεν περιγραφεται...
λιγα νεα...
και τωρα αυτο που ηθελα καιρο να κανω να ευχαριστησω μια φιλη...Dee Dee  σε ευχαριστω πολυ το δωρακι ηταν υπεροχο...!και το κουτακι με συγκινησε...Να σου ζησει η κορουλα σου!!Το δωρο εφτασε προχθες!!
Πραγματικα εχω μπει στην διαδικασια να σκεφτω πως θα μου αρεσε να αλληλογραφω...τελεια θα ηταν πιστευω..!
τα φιλια μου σε ολους...!
και λιγη τρελα με ποιηση...
παμε ξανα? ποιηση στην σειρα 2 χαχαχα!
ξεκιναω με την βλακεια που επαιζα με την κολλητη μου...

μετανάστης στο pc world

πήρα το δρόμο της word

edit, paste, άνθρωποί με space 

βγήκα στις μαθηματικές

διαδρομες excel 

κατηφόρησα στην πλανευτική

χώρα της power point

και τελικα κατέληξα

στα κτίρια του internet.

βρέθηκα τυχαία στο youtube 

κι έγινα download 

μέσω του rapidshare

restart και επιστρεφώ

safe mode error

πως γίναμε ολοι

sleep mode συλλογίζομαι...

virus στο μικρόκοσμο.

έχουν πέσει τα screen-savers 

για προστασία και επιφυλακή...

restart και πάλι restart

ακροβατάς σε install updates 

και σε remind me later

document δεν χωράνε

το e-mail κινείται οριακά...

turn off παμέ ξανά στην αρχή.

μια απο τα ιδια...

λατινικοί χαρακτήρες 

σε ενα ξεχασμένο χαρτί

παλιά φωτογραφία 

σε ανύπαρκτη ταυτότητα...

πάλι στην πρώτη γραμμή

σαν στρατιώτης μάχομαι

πολεμάω οπώς παλιά

πεντέ βήματα και χάνομαι...

Μην με αποκαλείς έτσι

αυτός δεν ειμάι εγώ.

είδωλα κομμάτια

στους καθρέφτες αυτού κόσμου...

την θάλασσα διάσχιζα

κι ολά αναπόδα ρολόγια

Στου μυαλού μου την οθόνη

όλα έχουν γίνει ένα.

το παλιό ρυθμό πίασε

κι ελα εδώ ξανά

γιατι η λεωφόρος να ναι άδεια;

εγινε κι αυτή συνήθεια κακιά

φοβάμαι την γη ετούτη

φοβάμαι να συνιθίζω

Δεν με ενοχλει που η θάλασσα 

τον ουρανό ποτέ δεν ανταμώνει..

αντιήρωας...

στις άγριες γειτονιές

που μεγάλωσα,

έγινα φονίας...

της ίδιας μου της ζωής

χαρακώθηκα,

στους δρόμους της πόλης

ανίκητος και μελαγχολικός

περαστικός...

με μια ιστορία να λέει:

Hτάν ενα πρωινό...

ξημέρωμα Παρασκευής! 

βγαίνει ο ήρωας του κόμικ

μισοσακατεμένος

περπατάει...

σε υψηλόβαθμα γραφεία! 

ανάμεσα σε κάλπικα δρομάκια

χάνεται...

πάει σπίτι...

με επιγραφή και λέξη

αντιήρωας...

μιση ζωή

με μια απόλυση

σε άδειες διαβάσεις

άτρωτος δεν εινάι πια κανείς

κομματίαζομαι,

χανομαι σε άδοξες εποχές.

ατσάλινη αγωνία...

διπλωμάτης χρόνος

ξεγελάστηκα...

στην κρυφή χώρα του μυαλού

κρύφτηκα...

αδιαφορία, 

με χαρακτήρισαν αδιάφθορο

και κλέφτη...

με ξεγέσαν πάλι,

οι κακές συνήθειες...

την ψυχή μου πήραν

υποδούλωσαν τα θέλω μου

και με πέταξαν ξανα...

σε ένα άδειο 

σκοτεινό δρομάκι.

της πιο πέρα της πλατείας.

ατσάλινη αντοχή

μου δώρισαν

σε αρχοντικά σαλόνια

με κατάντησαν να ζώ

να παλέυω

με το ίδιο μου τον ευατό...

κλειδαριά χωρίς θησαυροφυλάκιο.

και τελος οι φωτογραφιες απο το δωρακι!!