φοβάμαι, ναι φοβάμαι

φοβάμαι, ναι φοβάμαι

να ζήσω να αναπνεύσω 

να κοιτάξω δίπλα μου 

πιο πέρα να δω τον ήλιο 

να προχωρήσω πιο μπροστά...

φοβάμαι, ναι φοβάμαι

να δωθώ στην θάλασσα

μαζί της να χαθώ 

Να αφεθώ στον ουρανό...

κι ύστερα να ταξιδέψω.

φοβάμαι, ναι φοβάμαι

μην γινώ στάλα της βροχής 

σ'αυτη τη γη μη καταρρεύσω

μη το σκοτάδι και με δει

η χαρούμενη μοναξιά να μη με ψάξει...

φοβάμαι, ναι φοβάμαι

τους ανθρώπους το εγώ μου...

Στην ιδία την κοινωνία

μονάχοι μας φυλακισμένοι

πιόνια στην σκακιέρα...

φοβάμαι,ναι φοβάμαι...