Βιαστικοί περαστικοί διαβάτες
μελαγχολικά ατμοσφαιρικά μπαλκόνια
στα δυο χέρια περπατάς
στα όνειρα σου καρτεράς...
Ακούς τα τρένα του βοριά
που χάνονται και φευγούν
ροκανίζεις την ψυχή σου
στην παγερή μορφή της
Εγίνες μετανάστης σε άδοξα χρόνια
λησμόνησες όσα δεν έχασες
περπάτησες σε μουχλιασμένες λεωφόρους.
κλείστηκες σε ενα χαμένο χρόνο.
Είσαι μόνος σταμάτα...
ομίχλη παντού κι αγωνία
κοίταξε γύρω σου
η φωνή ακόμα αντηχεί.
σημείωση συντομα θα κάνω ανάρτηση με το παιχνίδι ευχαριστώ ηλιοκαμένε!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου